Hoe ziet een ICD eruit ?

Het is een klein toestel (5 x 5 x 1 cm) dat ongeveer 85 gram weegt. Het bevat microelectronica, een batterij en een condensator. Het omhulsel bestaat uit titanium, een lichaamsvriendelijk materiaal. In de defibrillator zijn er openingen om één of meerdere draden vast te schroeven die via een holleader tot in het hart worden ingebracht.

De ICD wordt onderhuids geplaatst, meestal ter hoogte van de borststreek onder het linkersleutelbeen. Soms wordt de ICD onder het rechter sleutelbeen geplaatst bij linkshandige mensen of in de buikwand voor cosmetische reden. De operatie is weinig belastend voor de hartpatiënt omdat lichte narcose voldoende is. Meestal kan men het ziekenhuis al na 3 dagen verlaten.

De batterij bevat niet hernieuwbare energie en wordt vervangen als de batterijspanning afneemt, zo om de 5 à 6 jaar, afhankelijk van het type ICD en het batterijverbruik. Gezien de draden ter plaatse blijven is een batterijvervanging een kleine ingreep. Als men pieptonen hoort kan dit wijzen op batterijuitputting en dient men contact op te nemen met de cardioloog.